نوستالژی

نون و پنیر و هق هق سفره ی سرد عاشقنون و پنیر و فندق رخت عزا تو صندوقنون بیات و حلوا سوخته حریر دریانون و پنیر و گردو قصه ی شهر جادونون و پنیر و بادوم یه قصه ی ناتمومنون و پنیر و سبزی تو بیش از این می ارزیپای همه گلدسته ها دوباره اعدام صدادو باره مرگ گل سرخ دوباره ها دوباره هاحریق سبز جنگلا به دست کبریت جنوناز کاشی های آبیمون سر زده فواره ی خوننون و پنیر و بادوم یه قصه ی ناتمومنون و پنیر و سبزی تو بیش از این می ارزیقصه ی جادوگر بد که از کتابا میومدنشسته بر منبر خون عاشقا رو گردن میزدکنار شهر آینه جنگل سبز شیشه بودبرای گیس گلابتون اون روز مث همیشه بودپونه می ریخت تو دامنش تا مادرش چادر کنهمی رفت که از بوی علف تمام شهر و پر کنهغافل از اینکه راهش رو جادوگر دزدیده بودرو صورت خورشید خانوم خط سیاه کشیده بودآهای آهای یکی بیاد یک شعر تازه تر بگهبرای گیس گلابتون از مرگ جادوگر بگهاز مرگ جادوگر بد که از کتابها میومدچشمای گیس گلابتون چیزی به جز شب نمی دیدهوا نبود . نفس نبود . قصه به آخر نرسیدقصه های مادر بزرگ . آیینه خود منهطلسم جادوگر باید با دستای تو بشکنهبا دستای رفاقتت . تاریکی وحشت ندارهنوری که حرفه آخره . به قصمون پا میذارهحیفه که شهر آینه سیاه بشه حروم بشهقصه ی تو . قصه ی من . اینجوری ناتموم بشهآهای آهای یکی بیاد یک شعر تازه تر بگهبرای گیس گلابتون از مرگ جادوگر بگهاز مرگ جادوگر بد که از کتابها میومدآهای آهای یکی بیاد یک شعر تازه تر بگهبرای گیس گلابتون از مرگ جادوگر بگهتا شعر گیس گلابتون یه شعر پر امید باشهآیینه های توو به توو . هر کدومش خورشید باشهآهای آهای یکی بیاد یک شعر تازه تر بگهبرای گیس گلابتون از مرگ جادوگر بگه